Karapınar’ın bereketli mutfağında yer alan Topak, sade malzemelerle yapılan ama lezzetiyle hafızalara kazınan bir çeşit sac ekmeğidir. Yüzyıllardır süregelen pişirme yöntemleriyle hazırlanan bu ekmek, hem günlük sofraların hem de özel günlerin vazgeçilmez eşlikçisidir.
Mayanın ve Emek Zamanının Ekmeği
Topak, mayalı bir hamurun özenle yoğrulmasıyla hazırlanır. Hamur, kıvamını bulana dek dinlendirilir ve ardından sac üzerinde, az miktarda un yardımıyla yuvarlak ve kalınca açılarak pişirilir. Bu pişirme esnasında yüzeyde oluşan hafif kabarcıklar, ekmeğe kendine özgü kıvamı ve dokusunu kazandırır.
Sac Üzerinde Yükselen Koku
Odun veya kerme(tezek) ateşiyle ısıtılmış sac üzerinde pişen Topak, dışı hafif çıtır, içi ise yumuşak ve doyurucudur. Sacda pişirme yöntemi, hem lezzet hem de aroma açısından ekmeğe doğallık ve nostalji katar. Ekmek, pişerken ortama yayılan mayalı hamur ve ateşin kokusuyla evlerin içini ısıtan bir gelenek haline gelir.
Sofraların Sessiz Kahramanı
Topak, Karapınar’da özellikle kahvaltılarda, tereyağı ve tuluk peyniri ile birlikte tüketilir. Aynı zamanda tirit ya da etli yemeklerin yanında ekmek yerine sunularak yöresel sofraları tamamlayan güçlü bir unsurdur. Uzun süre bayatlamaması, kırsal yaşamın ritmine de uyum sağlar.
Geçmişten Günümüze Aktarılan Bir Hamur Hikâyesi
Sadece bir ekmek değil, bir gelenek taşıyıcısı olan Topak, Karapınar’daki birçok evde halen annelerin ve ninelerin ellerinde yoğrulmakta; geçmişin tatlarını bugünün sofralarına taşımaktadır. El emeğiyle pişen her Topak, Anadolu’nun sadelikle yoğrulmuş lezzet kültürünü yansıtır.
Foto Galeri
.jpeg)
